Słowo „ongeriewe” oznacza w języku afrikaans „fizyczną lub psychiczną niewygodę, dyskomfort” – dość łagodne określenie na stan głodu narkotykowego… Jednak czy to główny temat etiudy filmowej południowoafrykańskiego studenta?
Czego możemy się spodziewać po obrazie zapowiadanym jako historia ćpuna? Po scenach „dawania w żyłę” w brudnym barłogu, na dworcu czy śmietniku w klimacie Dworca ZOO? Handlowania ciałem za kolejną działkę? Do tego przyzwyczaiły nas filmy europejskie i amerykańskie, a co odkrywa przed nami kino afrykańskie?
Jak pisze Przemek Stępień na portalu film.onet.pl: „rola kina pojmowana przez jego [afrykańskich - przyp. red.] twórców ogranicza się do przedstawienia Afryki takiej, jaka jest naprawdę – z jej słabościami i jej brzydotą. Tylko wtedy, kiedy dostrzeżemy te wady, będziemy mogli w pełni docenić jej piękno.” I choć kinematografia ta: „nie odrzuca tego, co przyniesione zostało z Zachodu, tego, co nowe”, to: „jednocześnie stara się to osiągnąć na bazie własnych doświadczeń [...], podkreślając swoją odrębność.” (więcej…)